Wat een eer!

Gisteren, 6 November, mocht ik de laatste wens van een terminale vrouw vervullen. Ze wilde heel graag haar hand laten casten voor haar 3 dochters. Ook hebben ze een groeps handcasting gedaan met het gezin. Deze casting komt dan op kist te liggen en gaat met haar mee. Zo zijn de kinderen altijd bij haar en zij bij haar kinderen. Ik vond het een super mooi idee. Normaal maak ik handcastings voor de leuke momenten in het leven zoals trouwen, geboorte of met een gezin. Nu was het voor het tegenovergestelde in het leven, voor een minder leuk moment, het verlies van een dierbare. Ik vond het echt een eer om te doen en ga er ook iets moois van maken voor deze lieve vrouw en haar kinderen. Ben erg blij dat ik dit mocht doen.